Pieniążek palący
domy szkieletowe Opis: kapelusz pieniążka palącego może osiągać średnicę 3-7 cm. Pojawia się jako wypukły, następnie staje się coraz bardziej płaski; powierzchnia gładka i skórzasta; na brzegu lekko pomarszczony. Barwa skórki ochrowoczerwonawa lub czerwonawobrunatna, czasami z odcieniem żółtawym. Blaszki podobnie jak u wszystkich pieniążków, początkowo przy trzonie zatokowato przyrośnięte, później się od niego oddzielają, u podstawy są poprzecznie połączone; mają barwę żółtą lub brunatnoochrową. Trzon może dochodzić do wysokości 5-7 cm, jest regularnie walcowaty, tylko u nasady kapelusza i u podstawy wykazuje lekkie zgrubienie. Wzdłuż całej powierzchni pokryty kredowobiałą lub żółtawą filcowatą grzybnią, co stanowi dobrą cechę rozpoznawczą; pod nią łykowaty trzon ma barwę kapelusza. Jeśli przeciąć cienki miąższ, widać wnętrze zabarwione na kolor drewna. Wysyp zarodników: biały. Występowanie: gatunek pospolity; spotyka.się go na ściółce liściowej i szpilkowej, gdzie występuje od lata do jesieni. Możliwość popełnienia pomyłki: nawet gdyby pomylić jego wygląd z innymi pieniążkami, smak miąższu wszystko wyjaśni. Wprawdzie w pierwszym momencie smakuje łagodnie, ale już po małej chwili jest paląco ostry. Zastosowanie: rozumie się samo przez się, że należy go zaliczyć do niejadalnych. nauka angielskiego
