Lakówka pospolita
szkolenia kadry Wygląd: kapelusz średnicy do 5 cm, początkowo wypukły, później nieregularnie rozpostarty z mniej lub bardziej zapadniętym środkiem. Za młodu brzeg jest podwinięty, wkrótce jednak faliście się zagina. Wilgotny grzyb ma kolor różowy lub różowobrunatny, suchy jest jaśniejszy, mniej lub bardziej bladoochrowy, włókniście matowy lub pokryty łuseczkami. Blaszki mniej lub bardziej różowe, są szeroko przyrośnięte lub zbiegające. Są one szerokie, grubawe, rzadko rozstawione i zmieszane z licznymi międzyblaszkami. Trzon wysoki do 10 cm, stosunkowo cienki, barwy takiej samej jak kapelusz, ku dołowi brunatnie włóknisty, o podstawie pokrytej białym filcem grzybni. Miąższ cienki, czerwonobrunatny, w trzonie wyraźnie łykowaty; pachnie przyjemnie. Wysyp zarodników: biały. Występowanie: pospolity, znajdowany od czerwca do listopada w lasach liściastych i iglastych, w zaroślach, a także na bagnach i na stanowiskach wilgotnych. Możliwość popełnienia pomyłki: gatunek ten ma liczne odmiany, które często mogą być rozróżnione tylko za pomocą mikroskopu. Największa lakówka L. proxima ma kapelusz bardziej pomarańczowobrunatny i z drobnymi łuseczkami. Również i on jest higrofaniczny, to znaczy, że grzyby suche mają inną, przeważnie jaśniejszą barwę, niż gdy są wilgotne. Niektórzy autorzy dopuszczają możliwość pomylenia z zasłonakiem rudym (Cortinarius orellanus), który jednak, obok innych cech różnicujących (pajęczynowata zasnówka), ma pomarańczowobrunatne blaszki i rdzawobrunatne zarodniki. Tak błędne określenie może zdarzyć się tylko bardzo niedoświadczonym grzybiarzom. Reklama - Projekty Graficzne
