Grzybówka potażowa
pozycjonowanie stron Wygląd: stożkowaty lub dzwonkowaty kapelusz zachowuje swój ksztatt aż do stanu dojrzałości, a więc prawie go nie rozpościera, przy czym jego średnica dochodzi do 2-3 cm. Środek kapelusza barwi się na szarobrunatno lub miodowobrunatno, czasami jest ciemniejszy, podczas gdy długie prążki, biegnące od środka do brzegu pozostają zawsze bardziej szare, a na brzegu kapelusza widać biały rąbek. Skórzasty miąższ kapelusza jest łamliwy. Blaszki tak bardzo wybrzuszone, że często ukazują się spod kapelusza; są ustawione rzadko i mają białe ostrze, podczas gdy one same zabarwione są na odcień szarobrunatny. Bardzo cienki trzon może dorastać do wysokości 6 cm, a czasami nawet 7 cm. Jego kolor odpowiada barwie kapelusza: również w tonacji szarości i żółtego brązu. Cały grzyb ma bardzo cienki miąższ i zapach silnie alkaliczny, który jednak czasem może być bardzo trudno wyczuwalny. Wysyp zarodników: biały. Występowanie: pospolita; często rośnie łanomurszejąwo lub kępkowo na omszonych pniakach drzew iglastych, choć występuje również na ściółce iglastej. Pojawia się już wiosną, pozostaje przez lato i jeszcze raz wyrasta jesienią. Możliwość popełnienia pomyłki: można ją pomylić z innymi grzybówkami, jak na przykład z M. leptocephala, która występuje w lasach liściastych i iglastych w ściółce i mchach, lecz odróżnia się silnym zapachem amoniaku. Zastosowanie: grzyb jest niejadalny, głównie z powodu bardzo nieprzyjemnego zapachu i smaku; o działaniu trującym na razie nic nie wiadomo. Kotły
